Bu sene yaşanan özel günler sanırım Ozan için biraz daha anlamlı. Çünki artık biraz daha aklı eriyor birçok şeye. Belki önümüzdeki bir kaç sene de böyle olmaya devam edecek. Çünki her sene biraz daha farklı bir bakış açısı kazanmış olacak.
Bugün 23 Nisan, sanki hiç “23 Nisan yaşamamış” gibi farklı bir havada geçti bugün. Dün ana okulunda yaptıkları gösteride iyice bayram havasına girmişlerdi. “Sabah erkenden uyandığında günün tatil olduğunu öğrenince görmeliydin halini” dedi annesi, yatakta tembellikler, anne babanın işe gitmemesinden duyulan memnuniyet.. Uzadıkça uzatılan kahvaltı..
Öğlene kadar tüm ev halkı bu tembelliği ve tatil günün keyfini çıkarmayı sürdürdü. Saat 12:30 civarları ise apar topar giyip kendimizi dışarı attık. İstikamet Mohini idi. Adını daha önce duymuş, sitesini de ziyaret etmiştik ama hiç gitmemiştik daha önce. Mohini, Etiler’de üç katlı bir çocuk oyun merkezi. İçerisinde çocuklar için yok yok. 23 Nisan olduğu için daha bir kalabalık ve curcuna havasındaydı gerçi. Her tarafta balonlar uçuşuyor ve çocuklar koşuşuyordu. Orada arkadaşlarımız Eylül ve Onur’la buluştuk. Ve bu üç kafadar bir araya gelince hafiften azmaya da başladılar tabiiki.
Oyun parkı, tırmanma duvarı, yarış arabaları, mini go-kart, oyun atölyeleri derken gezmediğimiz yer, girmediğimiz delik kalmadı. Çocukların keyfine diyecek yoktu. Eylül Ebru çalışmaları yaparken Ozan şans bambularından alıyordu. Ortalıklarda dolaşan çeşitli hayvan maskotları bütün çocukların ilgi odağıydı. Hele BabyTV’nin kelebeği. Sürekli televizyonda gördükleri amblem bir anda karşılarına canlı olarak çıkınca hepsinin ağzı kulaklarında idi neredeyse.
Mohini içindeki mağazaları ve bilimum oyunları denerken yorulduk tabii, Ozan ve Eylül PartyKids’in çekilişinden oyuncak kazandılar. Oyuncaklarımızı da alıp yemek yemeye karar verdik. Yemek yediğimiz “Şapkalı Kadın”ın görevlileri bize ve diğer müşterilere iyi dayandılar. Çığlık atanlar, ortalığı devirenler, yemek yiyenlerin arasında onlarca balonlarca koşanlar. Tam bir curcuna ortamında çok güzel yemekler yedik. Bir ara bizimkiler porselen bir çay demliğini devirerek tuzla buz ettiler. (maalesef)
Saat akşam 17:00′yi geçmişti. Kimse bu eğlenceli ortamdan ayrılmak istemiyordu. Bizimkilerin hepsinin yüzünde buruk bir ifade ile -pikniklerde buluşmak üzere sözleşerek- oradan ayrıldık. Ozan orada çılgınlar gibi oynamaktan çok yorulmuş olacak ki arabaya bindikten kısa bir süre sonra uyudu. Annesi ile bende uyumasını fırsat bilip yapmamız gereken bir takım işlerimizi halletik ve sonunda eve dönerek bu güzel günü noktalamış olduk.
Dünki gösteri ve bugünün fotolarına bu linkten ulaşabilirsiniz.
